Çocuklarda Renklerin Anlamı

0
659

Sanat eğitiminde en çok karşılaştığım sorular; çocuklarda sanat eğitimi nasıl olmalı, çocuk resimleri neyi ifade eder, benim çocuğum resim yapmayı çok seviyor, acaba dahi midir? Bu tür sorulara cevap vermek için, değişik kaynaklardan da yararlanarak, çocuklarda sanat eğitimi üzerine bir yazı hazırladım…

4-5 yaşlarındaki çocuklar resmi genellikle renk ayrımı yapmadan boyarlar. Bu yaşlarda ana ve ara renkleri öğrenebilirler. Mutlu resimlerde genelde sarı renk, üzüntülü resimlerde kahverengi renk ağırlıktadır. Unutulmamalıdır ki çocuk hangi rengi seviyorsa, resimlerde ağırlık o renge doğrudur. Resimlerde kırmızı renk yoğunluktaysa; bu iddiacılığı ve saldırganlığı temsil eder. Pembe, sarı, turuncu gibi sıcak renkleri seçen çocuklar sevecen, uyumlu, işbirlikçidir. Siyah, mavi, yeşil, kahverengi gibi soğuk renkleri seçen çocuklar; baskıcı aile ortamında yetişen iddiacı, çekingen, güçlükle kontrol edilen, uyumsuz, gerçek duygularını bastıran çocukları temsil edebilir.

Ailede iletişim kopukluğu, aileyi konu alan resimlerde açıkça görülmektedir. Resimde aile üyelerinin birinin veya birkaçının eksikliği (annenin, babanın, kardeşlerin, aile içinde yaşayan diğer fertlerin hala, amca, dede, ninenin çizilmemiş olması), çocuğun aile fertlerini çizmeyi reddetmesi, ebeveyn figürlerinin olmaması; parçalanmış ailenin, sevgi eksikliğinin göstergesi olabilir.

Anne-baba ve çocukların arasına nesnelerin yerleştirilmesi, aile bireylerinin arasına köprü, gökdelen, evler, yol, ırmak, ağaçların çizilmesi; iletişim problemlerinin bir göstergesi olarak kabul edilebilir.

Anne babanın çok büyük, çocuğun çok küçük veya anne babadan birinin büyük, diğerinin küçük çizilmiş olması; ailede baskıyı, aile fertleri arasında problemin olduğunu, baskıcı ve otoriter tutumu, anne babanın çok abartılı çizimi; onlara duyulan hayranlığı da temsil edebilir.

Resimde küçük kardeşin anne babanın elinden tutuyor olması, diğer çocuğun çok uzaklarda çizilmesi veya hiç çizilmemiş olması; sevgi yoksunluğunu, kardeş kıskançlığını, çocuğun kendisini yok saydığının, iç çatışmalarının bir göstergesi olarak düşünülebilir.

Ev, çocuğun duygusal yaşamının oluştuğu merkezdir. Evin saydam olarak çizilmesi; yaşamı, canlılığı, evin içini göstermeyen duvarların çizilmiş olması; karamsarlığı, yaşam ifadesindeki güçlükleri, kendini anlatmakta karşılaşılan zorlukları ifade etmektedir.Evlerdeki bacalardan yükselen kalın dumanlar, aile içinde yaşanılan kavgaları, çatışmaları, sürtüşmeleri gösterir.Yüksek binalar ve gökdelenler; çocuktaki özlem ve komplekslerin, gerginliğin yansımasıdır. Ezilme ve başkaldırı vardır.Evlerden çıkan yollar; rehberliğe, yol gösterilmeye duyulan ihtiyaçtır.Resimlerde insan figürlerinin azlığı veya yokluğu; sosyal ilişkilerde kopukluğu, insan figürünün çokluğu ise; sosyal ilişkilerdeki gelişmişlik düzeyini belirtir.

Çizilen kuş resimleri, özgürlüğe duyulan ihtiyaç veya özlemdir.
Çizilen ağaçlarda meyve olması verimli olma isteğini, yeşil yapraklı ağaçlar canlılığı, solmuş yapraklı ağaçlar ve yaprak dökümü ölüm isteğini, ağaç köklerinin olması içgüdüye önem verilmesi ve bağımlılık duygularını yansıtır.Resimlerde çok bulut olması veya koyu renkli bulutların olması çözülemeyen problemleri ifade etmektedir.

ÇİZGİLERİN YORUMU
Büyüklük: Çok büyük ve çok küçük resimler anlamlı olabilir.
Büyük Resimler: Sayfanın tamamını kaplayan çok büyük resimler
Küçük Resimler: Birkaç cm büyüklüğündeki resimler
-İç kontrol zayıflığı
-Hiperaktivite
-Dikkat dağınıklığı
-Saldırganlık
-Ürkeklik
-Benlik Saygısı düşük
-İçe dönüklük

Abartılı Çizimler: Beden kısımlarının abartılarak büyük veya küçük çizilmesi

Baş: Zihinsel açıdan kendini yetersiz gören çocuklar
Ağız: Konuşma ve dil problemi olan çocuklar; bağımlı çocuklar
Gözler: Göz bebeği olmadan çizilen resimler görme problemi olan çocuklar. Güvensiz ve şüpheci
Ayaklar: Güven isteği, kaygı
Burun: Solunum güçlüğü çeken çocuklar
Kulaklar: İşitme problemi, kuşkuculuk, (başkaları tarafından dinlenme )
Cinsel Organlar: Saldırganlık, dürtü, kontrol zayıflığı
Eksik ve Unutulan Çizgiler: Bazı beden kısımlarının çizilmemesi veya belirgin olmaması
Eller: Güvensizlik, çevreye uyumda güçlük
Kollar: Güvensizlik, güç ve kuvvet azlığı
Bacaklar: Çocuğun kendini desteksiz, hareketsiz algılaması
Ayaklar: Kendine güvensizlik
Burun: Benlik saygısı düşük
Ağız: İlişki kurmakta zorluk
Bu veriler, genellikle çocuk resimlerinin ortak özelliğidir. Çocuğun psikolojik gelişimine göre değişkenlik gösterebilir. Unutmayalım ki sanat eğitimi her çocuğumuza gerekli olan bir eğitimdir. Matematik, fen bilgisi bir derstir. Resim, müzik gibi etkinlikler bir sosyal faaliyettir…
Sevgi ve saygı ile kalalım…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here